5 Mins

Mijn zwangerschap was niet makkelijk. Er kwam veel kritiek van de buitenwereld om mijn jonge leeftijd en het feit dat ik nog studeerde. Vanaf het moment dat dat kleintje in mijn armen lag was ik zo trots als een pauw. Ik flikte het toch maar even. Dat wilde ik ook graag uitdragen. Jong moeder worden betekende niet het einde van mijn leven, ik kon nog steeds studeren en leuke dingen doen. Iets minder dan 2 jaar geleden begon ik met bloggen en daarmee groeide mijn Instagram account (@mirthe) plotseling hard. In eerste instantie leek dit onschuldig, duizend werd tweeduizend en tweeduizend werd vijfduizend, maar inmiddels zit ik op 12,5 duizend volgers en 20 duizend bereikte accounts per week. Als je je voorstelt dat al die mensen op een grasveld naar je staan te kijken is dat veel. Heel veel. Met die aantallen komen ook de gevaren extra naar boven. Gevaren die er ook zijn met 100 volgers, maar nu net even meer. Zijn lieve gezichtje komt dus niet meer in beeld. Ik vertel je er meer over in deze blog.

Privacy

Laat ik beginnen met het gedeelte waar ik tot voor kort nog enigszins genoegen mee nam: de privacy van je kind. We hebben denk ik allemaal wel kinderfoto’s van onszelf waar onze ouders bij wegsmelten, maar die je zelf verschrikkelijk vindt. Dat zal met onze kinderen nu niet anders zijn. Nu lette ik altijd al erg op dat hij niet huilend, of met een vies gezichtje op mijn Instagram verscheen, maar ik zie het regelmatig dingen voorbij komen waarvan ik denk, mwah, nu misschien leuk, maar voor je kind over 15 jaar niet meer. Sommige foto’s en verhalen zijn, naar mijn mening, gewoon voor je eigen besloten kring van familie en vrienden en hoeven niet voor altijd op het internet rond te zwerven.

Eigen identiteit

Naast de privacy van je kind, ontwikkelen kinderen naarmate ze ouder worden ook steeds meer een eigen identiteit. Het gezichtje wordt ouder en karakteristieker, bepaalde karaktertrekken komen naar boven en ze krijgen een eigen willetje. Het meemaken van die ontwikkeling vind ik als moeder geweldig. Terwijl ik Sem van een dreumes naar een eigenwijze peuter zag veranderen besefte ik me ook des te meer dat hij niet voor dit openbare leven gekozen heeft en nog geen idee heeft wat het inhoudt. Het lijkt me vreselijk als hij straks op de basisschool gepest zou worden om hoe hij op mijn Instagram op de foto staat of beschreven wordt. Of dat hij erachter komt wat voor walgelijke reacties, zoals in deze post valt te zien, er soms op foto’s waar hij op staat worden achtergelaten. Om die reden had ik in eerste instantie besloten om Sem vanaf een leeftijd van 4 jaar niet meer herkenbaar in beeld te brengen. Totdat ik me ging inlezen over het laatste onderwerp van deze blog..

Pedofilie

De afgelopen tijd is dit, naast corona, een hot topic: pedofilie. Ik was me er zelf wel van bewust, maar stond er nooit zoveel bij stil wat de effecten ervan kunnen zijn voor mijn eigen kind. Een paar weken geleden kreeg ik van een vriendin van me verschillende accounts toegestuurd. Zogenaamde “pedojagers”. Op deze profielen werden tientallen pedofielen die actief zijn op Instagram exposed. Deze mannen hadden zelf het idee dat ze met een meisje van soms 9 (!) jaar aan het praten waren en maakten de goorste seksuele opmerkingen en spraken zelfs af om ze in hun auto te misbruiken. Mijn maag draaide hier van om en ik heb er letterlijk wakker van gelegen. Dat dit soort predators actief zijn en misschien wel naar foto’s van mijn kind op zoek gaan om ze op platformen voor kinderporno te zetten liet me niet los. Toen bovenstaande reactie werd geplaatst onder mijn foto was voor mij de maat vol. Ik kon het niet langer goedpraten en het was tijd om met het delen van het gezicht van mijn kind te stoppen.

Mijn keuze

Eigenlijk had ik verwacht reacties te krijgen als “het hoort erbij” of “je kiest er zelf voor”, maar niets was minder waar. Iedereen was ontzettend begripvol en inmiddels heb ik van meerdere moeder bericht gehad dat zij dezelfde keuzen hebben gemaakt. Wat dit concreet voor mij betekent is dat ik Sem niet meer herkenbaar in mijn feed en stories deel. Enkel in mijn beveiligde “beste vrienden” stories laat ik hem nog zien. Om hier toegang tot te krijgen hebben mensen zich moeten aanmelden waarna ik ze stuk voor stuk gecontroleerd heb.

Ik ben blij met mijn beslissing om Sem op deze manier te beschermen, maar dat ik daarvoor kies betekent niet dat het slecht is als jij daar zelf een andere keuze in maakt. Ik kan me voorstellen dat wanneer je een stuk minder volgers hebt, of een besloten profiel, het anders aanvoelt. Door mijn volger aantal was het niet meer te doen om controle te behouden over wie wel of niet toegang kreeg. Die controle heb ik nu terug en dat voelt fijn. Het is voor iedereen een eigen afweging. Ik hoop in ieder geval dat ik je wat bewuster heb kunnen maken van de gevaren van sociale media.

Liefs,

Mirthe

Meer lezen over moederschap? Klik hier.

Leave a Reply

Your email address will not be published.