4 Mins

Het kinderdagverblijf, laat ik eerlijk zijn, ik was er sceptisch over. Dankzij de regeling met mijn universiteit kon ik Sem zijn eerste levensjaar iedere dag met hem doorbrengen. Bijna overal waar ik was, was Sem ook. Mijn ouders pasten wel op, dit voelde vanzelfsprekend en net zo vertrouwd als thuis. Bij een kinderdagverblijf mist dat vertrouwde aspect, het kost geld en je hebt geen controle. Desondanks besloot ik het een kans te geven en daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. 

Buiten de nadelen om was er voor mij ook een groot voordeel: het contact met andere kinderen. Omdat ik jong moeder ben geworden zijn er in mijn directe omgeving geen mensen met jonge kinderen. Contact met leeftijdsgenootjes was dus minimaal. Om deze reden, en het feit dat het als alleenstaande studerende moeder steeds lastiger werd om een huishouden draaiende te houden, voor een 1-jarige te zorgen en ook nog eens mijn vakken te halen, besloot ik op gesprek te gaan. 

Samen met Sem ging ik langs bij een Smallsteps opvang bij ons in de buurt. Eerst hadden we een gesprek met de locatiemanager. Ze legde duidelijk uit wat de mogelijkheden waren. Ik kon kiezen voor een vaste dag en contract, maar er was ook de optie van een flexibel contract. Omdat mijn rooster in een jaar meerdere keren wijzigt was dat in mijn situatie ontzettend fijn. Zo hoef ik niet om de opvang heen te plannen en ondersteunt de opvang mij in mijn planning. 

Dat dit mogelijk is was ontzettend fijn en zeker een groot pluspunt. Het gesprek met een van de leidsters bevestigde me in het positieve gevoel. Het gesprek voelde vertrouwd, ik vertelde zonder moeite mijn verhaal en voelde me totaal niet veroordeeld. Sem werd ingeschreven en zou gaan wennen, super spannend. 

De eerste keren afscheid nemen was moeilijk. Sem was erg overstuur en het is toch een grote stap; je meest dierbare “bezit” overgeven aan onbekenden. Ik heb geregeld met een traan over mijn wang richting de auto gelopen. Toch wist ik dat het de juiste keuze was. Wat me erg geruststelde waren de berichtjes die je iedere dag over je kind ontvangt. Via de SmallSteps ouder-app staat er een dagverslag klaar met hoe je kind heeft gegeten, geslapen en vooral hoe hij het heeft gehad. Erg leuk om toch nog een beetje mee te krijgen hoe je mini zijn dag is. 

Inmiddels zijn we bijna een jaar verder en zijn de nadelen voor mij van tafel. Hij leert delen, samen spelen en bouwt een band op met andere kindjes. Als ik hem s’ochtends vraag “gaan we naar spelen met de kindjes?”, antwoordt hij enthousiast met “ja!”. Zodra we het plein op lopen heeft hij een big-smile op zijn gezicht.  Afscheid nemen blijft vervelend, maar ik loop met een lach de deur uit. Zijn leidsters zijn geweldig, ze tonen altijd interesse in ons en ik zie dat ze om Sem en de andere kinderen geven. Ik merk aan alles dat ze hem meer dan genoeg aandacht geven, ze weten precies hoe hij in elkaar zit en wanneer hij wel of niet zijn dag heeft. 

Toen we anderhalve maand terug verhuisden stond ik voor een lastige keuze. De opvang was niet meer om de hoek en ik zou kunnen overstappen. Hier heb ik niet voor gekozen. Het voelt allang niet meer als onbekenden die voor je kind zorgen. Ze zijn vertrouwd, voor mij en voor Sem en dat is uiteindelijk het allerbelangrijkste. Naar een andere opvang waar ze de dingen weer anders aanpakken en waar we weer opnieuw iets moeten opbouwen zie ik niet zitten. Wij blijven lekker bij de lieve banjers van Smallsteps.

Ondanks dat ik niet kan wachten om hem na een dag op de opvang weer op te halen, ben ik blij dat we deze stap gezet hebben. Ik kan me beter focussen op mijn studie, Sem ontwikkelt zich op meerdere vlakken en is in goede handen. Onze big step naar Smallsteps is een succes. 

Dit artikel is geschreven in samenwerking met Smallsteps

Leave a Reply

Your email address will not be published.